David (35) bouwde na zijn studie accountancy, een sociale studie en de middelbare en hogere Hotelschool aan een carrière in de horeca. Hij verhuisde naar Amsterdam, waar hij acht jaar bedrijfsleider was van een grote horecazaak op het Rembrandtplein. Daarna opende hij zijn eigen zaak, Bar Hendrik, in Amsterdam-Zuid. "We hebben enorme hoogtepunten gehad, maar ook diepe dalen, zeker tijdens corona", vertelt hij. Uiteindelijk verkocht hij de zaak en ging hij weer als bedrijfsleider aan het werk. Niet veel later, in april 2025, veranderde een snowboardongeluk zijn leven.

Tijdens een wintersportvakantie met vrienden kwam David hard ten val. Daarbij liep hij een incomplete dwarslaesie op ter hoogte van zijn achtste borstwervel (T8). Ook brak hij twaalf ribben en drie wervels en liep hij een geperforeerde long op.

"Ik snowboard al jaren en ben best een goede snowboarder, maar ik had geen rugbeschermer aan."

David wist wel van het bestaan van rugbeschermers. Toch droeg hij er geen. "Je denkt toch: dat overkomt mij niet." 

Door zijn dwarslaesie moest hij afscheid nemen van het werk waar hij zoveel plezier uit haalde. David genoot van het contact met mensen, maar ook van het ondernemerschap. "Ik vond het sociale superleuk, maar er zit natuurlijk ook een commercieel stukje in dat ik interessant vond. Dat was wel echt mijn ding. Maar wat ik deed, kan ik niet meer doen. In de horeca sta en loop je de hele dag. Dat lukt gewoon niet meer."

Na zijn ongeluk moest David ook zijn woning verlaten. Hij woonde al elf jaar met veel plezier in een appartement op de derde verdieping in de Amsterdamse Scheldestraat, maar dat was na zijn ongeluk vanwege de trappen niet langer geschikt. Inmiddels woont hij in een rolstoeltoegankelijke woning met tuin. "Dat is uiteindelijk ook een hele fijne plek geworden. Daar ben ik heel blij mee." 

Terugkijkend op zijn eigen ongeluk zijn er twee boodschappen die David belangrijk vindt om te delen.

"Draag een rugbeschermer. Of je nu gaat skiën, snowboarden, motorrijden of paardrijden, het maakt niet uit."

Daarnaast waarschuwt hij ouders om goed op hun kinderen te letten bij ondiep water. Tijdens zijn revalidatie in De Hoogstraat in Utrecht leerde hij meerdere mensen kennen die een hoge dwarslaesie opliepen door een duikongeluk. "Een hoge dwarslaesie heeft vaak nog veel grotere gevolgen, bijvoorbeeld voor de handfunctie. Ik vind het belangrijk om mensen daarvoor te waarschuwen."

Davids herstel is nog volop in ontwikkeling. "Het is nu iets meer dan een jaar geleden en ik merk nog steeds vooruitgang. Daar focus ik me nu vooral op." Zijn dagen staan dan ook grotendeels in het teken van herstel. "Ik train, ga zo'n drie keer per week naar de fysio, zwem en volg verschillende therapieën. Daarnaast ben ik begonnen met aandelen, om dat een beetje onder de knie te krijgen. Ik vul mijn dagen wel."

Ook de ontwikkelingen binnen het onderzoek naar een oplossing voor ruggenmergletsel volgt hij met veel interesse, al blijft hij realistisch. "Natuurlijk hoop ik dat er een medicijn komt. Maar ik weet ook hoe langzaam de medische wereld soms beweegt, zeker in Europa. En omdat mijn dwarslaesie incompleet is en ik nog steeds herstel, zou ik het ook spannend vinden om nu al mee te doen aan een experimentele behandeling. Maar ik heb er zeker vertrouwen in dat er ooit een medicijn of andere oplossing komt."