In het tweede weekend van januari 2023 ging ik skiën met een aantal bevriende collega’s, op de Oostenrijkse pistes van de Zillertal Arena. Tijdens een zonnige zaterdagmorgen kwam ik tijdens een afdaling hard ten val. Ik was op een ijsplaat gekomen, waardoor ik mijn balans verloor en aan de zijkant van de piste afvloog. Ik viel zo’n 10 meter en kwam neer op een harde ondergrond. Eenmaal in de sneeuw besefte ik dat ik mijn onderlichaam niet meer kon bewegen. Ik probeerde overeind te komen, maar dat lukte niet. In paniek heb ik mijn bevriende collega’s, ouders en vriendin gebeld, of er alsjeblieft een helikopter kon komen…

Na een vlucht van nog geen 18 minuten met de helikopter kwam ik aan in het ziekenhuis van Innsbruck. Daar ben ik direct geopereerd. Ik bleek een verbrijzelde ruggenwervel te hebben, die tijdens de operatie is vervangen door een spondylodese (een soort bruggetje).

De arts vertelde mijn familie dat er geen kans was op herstel: mijn onderlichaam zou de rest van mijn leven verlamd blijven. Maar toen ik de volgende morgen was ontwaakt uit mijn narcose, voelde ik wonder boven wonder iets van gevoel in mijn benen! De dwarslaesie bleek incompleet, wat betekende dat herstel wél mogelijk was! Maar de vraag was toen, en is nu nog steeds, tot hoever gaat mijn herstel?

Ik kan, en mag, dag in dag uit trainen voor mijn herstel. Daarbij besef ik me goed dat dit een enorm voorrecht is. In Nederland is de zorg zo goed geregeld en dat draagt bij aan het herstel. Inmiddels heb ik meerdere functies in mijn onderlichaam teruggekregen. Ik ben nog lang niet waar ik hoop en wil zijn maar we zijn goed op weg. Mede dankzij jullie hulp en donaties.

Helaas zijn er genoeg mensen voor wie dat niet het geval is. En zelf zou ik natuurlijk het liefst ook weer voor 100% willen herstellen. Om dit mogelijk te maken, maar ook om te voorkomen dat meer mensen moeten doormaken wat mij is overkomen, ben ik Spines begonnen. Met Spines ontwikkelen en verkopen we rugbeschermers voor wintersport, paardensport, motorsport en mountainbike. Inmiddels heb ik een klein team om me heen verzameld en werken we samen aan onze missie: meer mensen beschermen tijdens het sporten en tegelijkertijd bijdragen aan onderzoek naar herstel van rugletsel. Zo is een helm dragen onder Nederlanders al heel normaal, maar een rugbeschermer nog niet.

Wij hopen daar verandering in te brengen, door niet alleen goede bescherming te ontwikkelen, maar ook meer bewustzijn te creëren. Van elke verkochte rugbeschermer gaat een deel naar naar dwarslaesie-onderzoek. Want een medicijn of oplossing, is er tot op de dag van vandaag helaas nog niet.